Na bezkresnych stepach, gdzie wiatr bywa ostrzejszy niż miecz, żyła Erkinai Aru – szamanka, która nie znała klęski ani kajdan. Jej dusza była jak ogień – nie dawała się zamknąć, nie znosiła milczenia tam, gdzie trzeba było krzyczeć.

Pewnego dnia przybyła do niej kobieta, która całe życie żyła dla innych: córka, żona, matka, pracownica – każda rola dokładnie wycięta z oczekiwań świata.

– Nie wiem, kim jestem, kiedy nikt mnie nie potrzebuje – powiedziała.

Erkinai milczała długo, a potem zabrała ją na górskie zbocze, gdzie wiatr uderzał z taką siłą, że trudno było ustać.
– Stań tutaj i nie ruszaj się – poleciła.

Kobieta próbowała, ale wiatr popychał ją raz w jedną, raz w drugą stronę. Upadła.
– Tak właśnie żyjesz – rzekła Erkinai. – Każdy podmuch z zewnątrz cię przestawia, bo zapomniałaś, jak się stoi dla siebie.

I wtedy niebo przecięła jaskółka, lecąca pod wiatr.
– Widzisz ją? – zapytała szamanka. – Ona nie czeka, aż przestanie wiać. Ona wie, że skrzydła są po to, by wznieść się mimo wszystko.

Kobieta zacisnęła dłonie, wstała i rozstawiła ramiona jak skrzydła. Poczuła, że choć wiatr nie ustał, ona już nie była ta sama.

Legenda o Erkinai Aru przetrwała jako przypomnienie, że wolność zaczyna się tam, gdzie przestajemy się uginać i zaczynamy lecieć pod wiatr.

Intencja
Przełamuje ściśnięcie, ośmiela do działania, przewodzi na drodze do wzrostu i rozwoju.