W głębi prastarego lasu, gdzie zieleń była gęsta jak mgła, a powietrze wypełniały zapachy dzikich ziół i kwiatów, mieszkała Essen Jara. Była to szamanka, której serce biło rytmem przyrody, a dłonie potrafiły zarówno uzdrawiać, jak i karać. Jej symbolem były dzikie, kwitnące kwiaty, które przynosiły nadzieję i nowe życie, oraz kolczaste róże, które były znakiem jej potęgi i ostrzeżeniem dla tych, którzy nie mieli czystych intencji.

Pewnego dnia w lesie pojawiła się chciwa kobieta, która słyszała o mocach Essen i pragnęła zdobyć jej eliksiry, by użyć ich dla własnej korzyści. Kobieta weszła do chaty szamanki i zażądała, by ta przygotowała jej napar, który przyniesie bogactwo i władzę. Essen spojrzała głęboko w oczy kobiety i dostrzegła fałsz, który krył się w jej sercu. Z uśmiechem na twarzy podała kobiecie napar przygotowany z kolczastej róży, mówiąc, że spełni on jej pragnienia. Jednak napój zadziałał inaczej – z każdym łykiem kobieta zaczęła zmieniać się w ciernisty krzew, jej ciało zamieniało się w gałęzie, a skóra pokrywała się kolcami. Stała się żywym ostrzeżeniem dla wszystkich, którzy wchodzą do lasu z nieczystym sercem.

Od tamtego dnia legenda o Essen Jara krążyła po okolicy jako opowieść o szamance, która potrafi uzdrawiać i niszczyć – o dzikości serca, które nie toleruje fałszu.

Intencja
Niszczy to co fałszywe, wybudza z zastygnięcia, odnawia radość z życia.