Na granicy lasu i rzeki, gdzie poranna mgła splatała się z szumem tataraków, żyła Tallulah Totonka – szamanka, która uczyła, że wszystko w życiu oddycha rytmem przyrody. Gdy ludzie pracowali w zgodzie z tym rytmem, ziemia ich karmiła, a rzeka śpiewała. Lecz z czasem chcieli więcej – szybciej orać, więcej zbierać, mniej odpoczywać. Karczowali lasy, przekopywali brzegi, budowali tamy, aż rzeka zaczęła milknąć, a pola – więdnąć. Wtedy przyszli do Tallulah, zmartwieni, z twarzami zszarzałymi od zbyt wielu dni bez snu i bez deszczu.

– Goniliśmy czas, aż przestaliśmy widzieć, dokąd biegniemy – powiedzieli ze wstydem. Szamanka zaprowadziła ich nad koryto, gdzie kiedyś płynęła rzeka.

– Natura nie zabiera. Ona się cofa, gdy przestajecie słuchać – rzekła, zanurzyła dłonie w popękanej ziemi i zamknęła oczy. Cisza trwała długo. Aż w końcu, z głębi ziemi, znów usłyszeli szmer. Woda wróciła powoli, rytmiczna jak oddech.

– Teraz nauczcie się oddychać razem z nią – powiedziała Tallulah.

Od tamtej pory ludzie żyli wolniej. Legenda o Tallulah Totonce przetrwała jako przypomnienie, że życie nie rośnie z chciwości, lecz z równowagi, która pozwala mu oddychać.

Intencja
Oczyszcza relacje, odbudowuje i scala człowieka z samym sobą i innymi istotami.