W sercu tętniącego miasta, wśród pałaców i fontann, mieszkała Bayran Sulu — szamanka, którą znali wszyscy, lecz rozumiało niewielu. Ubrana w jedwabie, otoczona przepychem, potrafiła milczeniem przywołać prawdę, którą wielu próbowało zagłuszyć złotem.

Pewnego wieczoru przyszła do niej kobieta, znana z urody i wpływów, lecz jej głos drżał.
— Żyję dla podziwu innych — powiedziała. — Boję się, że bez niego nie jestem nic warta.

Bayran spojrzała na nią z łagodnością.
— Chcesz znać swoją wartość? — zapytała.
— Stań jutro o świcie na rynku i nie mów nic. Nie uśmiechaj się. Nie pokazuj niczego, co mogłoby cię zdobić. Po prostu bądź. Kobieta zawahała się, lecz poszła. Nikt jej nie zauważył. Tłum minął ją obojętnie.

Wracając do szamanki, jej twarz była blada.
— Byłam niewidzialna — wyszeptała.

Bayran podała jej lustro i powiedziała cicho:
— Teraz popatrz. To, co widzisz, to ty bez oklasków. Czy potrafisz siebie taką kochać? Bo jeśli tak — nigdy już nie będziesz biedna.

Legenda o Bayran Sulu przetrwała jako opowieść o tym, że prawdziwe bogactwo świeci jak słońce — nie dlatego, że ktoś patrzy, ale dlatego, że nie zna innej natury niż blask.

Intencja
Uczy wdzięczności, otwiera przestrzeń obfitości oraz pozytywnych doświadczeń.